Aðgerðaáætlun í loftslagsmálum er helsta stjórntæki stjórnvalda til innleiðingar og framkvæmdar aðgerða sem draga úr losun gróðurhúsalofttegunda eða auka bindingu kolefnis.
Aðgerðaáætluninni er jafnframt ætlað að samræma og styðja innleiðingu loftslagsaðgerða þvert á samfélagið og skapa grunn fyrir framgang loftslagsmarkmiða stjórnvalda.
Framreikningar er varða samdrátt í losun voru unnir af Umhverfis- og orkustofnun.
Ákveðið var að nýta reiknilíkön og aðferðafræði Umhverfis- og orkustofnunar. Það er gert annars vegar svo samdráttarmat í aðgerðaáætlun endurspegli með sem bestum hætti framreikninga um losun Íslands, sem skilað er annað hvert ár til Evrópusambandsins, og hins vegar þar sem söguleg losun byggir á sömu aðferðafræði en hún leggur grunninn fyrir skuldbindingar Íslands í loftslagsmálum.
Misjafnt er milli málaflokka hvaða forsendur liggja til grundvallar útreikningum en í öllum tilfellum eru grunngögn, eins og t.d. fjöldi búfjár, magn úrgangs eða eldsneytisnotkun, notuð til að reikna út losun gróðurhúsalofttegunda. Spáð er fyrir um þróun grunngagnanna og losunin reiknuð í kjölfarið. Notast er að hluta við opinberar spár, eins og t.d. mannfjöldaspá og spá um landsframleiðslu hjá Hagstofu Íslands. Orkuskiptalíkan Umhverfis- og orkustofnunar var notað til að meta samdráttaráhrif vegna jarðefnaeldsneytisnotkunar. Líkanið er öflugt og hraðvirkt tól sem til að meta áhrif breyttra forsenda á eldsneytisnotkun og losun vegna hennar.
Samdráttur til ársins 2030 verður annars vegar vegna líklegrar þróunar í losun og hins vegar vegna áhrifa stakra aðgerða í aðgerðaáætlun sem metnar eru sérstaklega. Samanlögð áhrif birtast í mismunandi sviðsmyndum.